beste_bedrijf_bedanktklein

Joy Roden bedrijf van het jaar!

Posted on

Joy gekozen tot Beste Bedrijf van Noordenveld 2016!

NOORDENVELD- Even om te beginnen. Duidelijkheid te verschaffen. Er zijn vijf bedrijven in de gemeente genomineerd. Vijf zaken die kans maakten om het predicaat ‘Beste Bedrijf van Noordenveld’ een jaar lang te mogen dragen. Bedrijven door het winkelend publiek gekozen. En niet alleen om de hoeveelheid stemmen, dat zou immers bij voorbaat al een oneerlijke strijd zijn. Want hoe verzamel je als doe-het-zelf-zaak op een bedrijventerrein net zoveel stemmen als de plaatselijke bakker in het centrum?

Dat is niet te doen. Dus is er ook gekeken naar cijfers en reacties. Tot afgelopen zaterdag kon er gestemd worden. Zaterdag- en maandagmiddag zijn de meeste stembiljetten opgehaald of ingeleverd. Dan hebben we het alleen nog maar over de ingevulde bonnetjes. Nog niet over de talloze reacties die binnenstroomden via de speciaal daarvoor bestemde mailbox van de Krant. Alleen dat al was een heidens karwei om uit te zoeken. Er een rangorde in aan te brengen. ‘Kunnen we ook niet een zesde en een zevende plek benoemen? Of tenminste een eervolle vermelding doen?’, vroeg de redactie zich af. ‘Nee’, luidde het resolute antwoord van de directie. Keuzes moeten worden gemaakt. Hoe moeilijk ook. Dat geldt voor de jury van de The Voice Of Holland, maar ook voor die van het Beste Bedrijf van Noordenveld. Punt. Valt niet aan te tornen.

Met stevige pas door naar de winkel van Jeroen Bezu. Joy is net als afgelopen jaar nu opnieuw genomineerd. Alles uit de kast voor ‘Het Beste Bedrijf’ is een uitspraak die hem niet past. Zeker niet zelfs. Sterker nog: hij doet er, in tegenstelling tot sommige collega-ondernemers, helemaal niets extra’s voor. Zijn verklaring? “De klant krijgt hier wat hij altijd krijgt: een topservice. En een eerlijk en oprecht advies. Het moet nu niet anders voelen dan andere keren dat je binnenkomt. Drankje?” De jury neemt –net als de redacteur en de fotograaf van de Krant- gretig plaats aan de bar in het onlangs aangebouwde gedeelte van het kledingwarenhuis. We bestellen een alcoholvrije wodka van de tap uit de voormalige Looks-discotheek. Verkoopmedewerker Stefan komt tussendoor suiker halen. En later wat melk. Zou dat dan die ‘allerliefste verkoper’ zijn waarover een dame in haar mail rept? Knap is –ie in ieder geval wel. “Een bewuste keuze, die bar. Er is veel behoefte aan knus”, weet Jeroen Bezu te vertellen. Hij windt er geen doekjes om. Het mode-imperium van de Bezu’s heeft in zwaar weer gezeten. Ze hebben winkels moeten afstoten. Heftige keuzes moeten maken. Merken tegen het licht moeten houden. Opnieuw koers moeten bepalen. Maar dat is gelukt.

Joy is terug. En sterker dan ooit. Dat verdient respect. En dat vindt de clientèle van het modewarenhuis aan de Albertsbaan ook. Een van de veelzeggende reacties die binnenkwam op de redactie van de Krant: ‘Fantastische organisatie die een duidelijke visie heeft waar het heen wil in de toekomst, Joy onderscheidt zich duidelijk van de concurrentie door hun klantvriendelijkheid, loyaliteit en gedrevenheid. En dat na 35 jaar. Menig bedrijf kan Joy als voorbeeld nemen’. Tanja -die haar huiswerk sowieso erg serieus heeft genomen- merkt op dat er op de website van Joy geen skinny modellen in skinny jeans te bespeuren zijn. “Normale vrouwen met gewone konten. Ik hou d’r van”, zegt ze. Terwijl Jeroen een praatje met Nico houdt over hospitality –Nico liet zich al eerder ontvallen dat hij vooral let op dit facet van het ondernemerschap- willen de dames wel even lekker rondneuzen. Alida wil weten hoeveel mensen er werken bij Joy -39- en Tanja is nieuwsgierig of online belangrijk is voor de modewinkel –minder, het dient meer als showroom- de focus ligt op de fysieke winkel, laat Jeroen weten.

De rondleiding start in de kelder, bij de jongste telg van het modeconcern: Little Joy. Terwijl Jeroen de jury ondertussen informeert over kleermakers, een eigen atelier en iets over klaar terwijl u wacht, duikt Tanja verliefd bovenop een Levis spijkerbroekje in maat 80. Maar de tijd dringt alweer. Na beantwoording van een paar snelle laatste vragen rennen we de zaak uit. Naar de Albertsbaan. Daar staat namelijk de Opel Zafira van Nico geparkeerd. Plankgas naar Norg. Naar de bloemenboetiek van Anniek om precies te zijn. In het korte ritje naar Norg moet Alida iets van het hart: Jeroen Bezu heeft haar positief verrast. “Niet zo van: ik ben het zoontje van de baas. Hij heeft echt visie. Is door het stof gegaan.” Nico mompelt iets over kikkers en een moeras. Dat het lastig is om ingewikkelde en pijnlijke beslissingen te moeten nemen, bedoelt hij ermee. “Als je het moeras wilt dempen, moet je het niet aan de kikkers vragen”, zegt hij nog een keer. De boodschap is duidelijk. Het is bijna 6 uur. De hoogste tijd voor ernstig beraad. Terug naar de auto van Nico. Omdat Nico zelf de volgende dag vertrekt naar de sneeuw en zijn koffers nog moet pakken, werd de plaats van discussie de achterbank van de Zafira. Moeilijke blikken. Alsof er complete meloenen uitgepoept moesten worden. Logisch, want hoe maak je een keuze uit vijf verschrikkelijk goede kandidaten? Toen de ramen uiteindelijk helemaal beslagen waren, en het zuurstof op dreigde te raken kwam het verlossende woord: Joy. Het zinnetje: ‘Wij hebben niets extra’s gedaan om iemand over de streep te trekken. Bij ons krijgt de klant wat hij iedere dag krijgt als hij binnenloopt: een eerlijk en oprecht advies en een topservice’, gaf de doorslag

Joy Roden bedrijf van het jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *